Gesprek met Louise Verstraete (22) over de expo tijdens ‘Open Ateliers in De Tank 2019’  

Louise Verstraete (22) cureert dit jaar de expo voor ‘Open Ateliers in De Tank 2019’. Al wordt ze zelf liever geen curator genoemd. “Ik vind dat er een bepaalde status rond dat woord hangt en ik hou er niet van om mezelf een label toe te kennen. Je kan tegenwoordig zo veel tegelijkertijd zijn, dat kan je niet onder een woord bevatten.”  

Welke link heb jij met kunst?  

“Kunst is een deel van mijn leven en dat is iets wat ik moeilijk in woorden kan vatten. Ik heb eerst beeldende kunsten gestudeerd en startte dit jaar met de opleiding textielontwerp. Wat ik nu in de expo mag doen is echt een geschenk. Ik mag een scenografie maken met textiel. Ik werk dus met textiel, maar in de brede zin van het woord.”  

Vanwaar komt je interesse in scenografie?  

“Dat vloeit voort uit mijn interesse voor theater en dansvoorstellingen. Vaak zeggen mensen me dat mijn werk heel theatraal en geënsceneerd aanvoelt. Volgens mij komt dat doordat ik alles heel ruimtelijk zie.”

In de expo voor ‘Open Ateliers in De Tank 2019’ werk je ook heel ruimtelijk. Hoe is het idee voor de expo ontstaan?  

“Het principe van de open ateliers is dat iedereen die een atelier heeft in De Tank, zijn atelier openstelt en tijdens de expo zijn werk toonbaar maakt. Door de grote diversiteit aan kunstenaars in De Tank zijn de werken ook heel verschillend. Elke (coördinator van De Tank, n.v.d.r.) heeft mij gecontacteerd met de vraag of ik een samenhang kon creëren tussen al die werken. Het initiële idee was dus om de verschillende werken te verbinden met elkaar. Toen rees de vraag hoe we die samenhang konden creëren. ”  

Wat was het antwoord op die vraag?  

“Een transformerende expo die de variatie van De Tank aan bod laat komen. Dat klinkt ingewikkeld, maar is redelijk simpel uit te leggen. De expo is een ervaring die telkens verandert. Het initiële idee was om de werken te verplaatsen, maar opeens bedachten we dat we niet de werken, maar wel de ruimte konden veranderen. Zo kwamen we bij het idee van verschuifbare muren. Aangezien ik vaak met textiel werk, was de overstap van een verschuifbare muur naar een gordijn logisch. Het eindresultaat is een expo waarin al de verschillende werken constant op een andere manier belicht worden dankzij gordijnen die de ruimte transformeren.”  

Hoe verliep het proces van idee naar uiteindelijke expo? 

 “Dat proces verliep heel organisch. De samenwerking met Elke voelde heel goed en natuurlijk aan. We hadden vaak de gekste ideeën, maar soms waren die niet realiseerbaar. Toch konden we altijd snel een oplossing bedenken. De grootste uitdaging was om de diverse werken samen te brengen. Sommige werken passen bijvoorbeeld meer in deze exporuimte, andere zouden beter passen in een klassieker kader dan De Tank. Dat was altijd wat zoeken, maar ik denk dat we uiteindelijk wel de persoonlijkheid van de kunstenaar in hun werk naar voren laten komen.” 

 Welke sfeer wil je met de expo creëren? 

 “Ik wil gewoon echt de diversiteit van de kunstenaar uit De Tank aantonen. Toen ik voor het eerst naar De Tank kwam vond ik het fantastisch om de verschillende ateliers binnen te gaan. Wanneer je het gebouw binnenstapt heerst er een kantoorsfeer. Het gebouw is heel sec, maar wanneer je de deur van een atelier opent kom je echt in de wereld van de kunstenaar. Met de expo wil ik de ateliers naar de exporuimte brengen. Als ik advies zou kunnen geven aan de bezoekers van de expo zou ik zeggen: ‘Loop door de expo, maar ga daarna zeker naar boven, ga naar de ateliers zodat je kan ontdekken hoe de kunstenaars werken en wat ze maken.’ Volgens mij is dat veel interessanter. Ik zie de expo vooral als een opstapje naar de ateliers.”